Maria van Rijsewijk

Maria van Rijsewijk

Maria van Rijsewijk is geboren in Someren. Sinds 1992 is ze woonachtig in Zutphen. In deze plaats heeft ze ook een praktijk gehad voor Shiatsu therapie. Tegenwoordig geniet Maria van wandelvakanties en de liefde in haar leven.

 

 

VAN DEZE AUTEUR

De echo van het water
De echo van het water;
Alleen verder na het verlies van mijn gezin


‘Onverklaarbare voorgevoelens hebben we allemaal wel eens. We kunnen ze niet plaatsen en weten niet waar ze vandaan komen.

Toen wij van Malden naar Zwijndrecht verhuisden vond ik dat prima, ik ging er altijd van uit, dat je er zelf voor kunt zorgen of je je ergens thuis voelt. Het enige wat ik altijd riep was: ‘dat water, daar heb ik het niet op!’.

Bij een ernstig scheepsongeluk verdrinken Theo, de echtgenoot van Maria, en Mark, haar zoontje van acht jaar. Er volgen verdrietige en eenzame jaren. Ook voor Michiel, de tweelingbroer en tweelingziel van Mark is het gemis nauwelijks te dragen. Hij voelt zich ‘geamputeerd’ en kan hoezeer hij ook zijn best doet zijn leven niet op de rit krijgen. Michiel springt 27 jaar later van een brug en vindt de dood.

In sobere en authentieke bewoordingen haalt Maria van Rijsewijk herinneringen op aan Theo en de kinderen en beschrijft ze hoe ze na elk groot verlies toch haar leven weer wist op te pakken.

Een bijzonder relaas over veerkracht, over onzekerheid en hoop, en over moeder zijn en blijven.

Inkijkpagina's Boek bestellen

 


REACTIES VAN LEZERS

Het boek De echo van het Water begint met een intens einde: het onverwachte verlies van een man en zoon. Het verhaal is zo voorstelbaar dat het kippenvel geeft. Maria van Rijsewijk beschrijft een heel herkenbare reactie op een onverwacht overlijden, namelijk: emotieloos, flink voor anderen, ‘ik was daar en ik was er niet’ bij de uitvaart. Ze beschrijft hoe in haar diepste pijn, het diepste rouwen, juist de troost zich ook aandient. Omdat dan de dierbare zo dichtbij voelt.

Maria was 34 jaar toen zij haar man en een van haar tweelingkinderen verloor. Ze neemt de lezer mee in haar verhaal, vanaf dat ze haar man leerde kennen tot de dag van nu. Door de fragmentarische vertelwijze en veelheid aan details wordt het een indringend verhaal, dat onder je huid gaat zitten. Soms voel je je bijna een voyeur. En in de veelheid van details komt de beschrijving van hoe zij zich voelt heftig binnen. Dat raakt.

Het verhaal biedt een feest van herkenning, behalve dan dat het weduwschap geen feest is. Ik blijf me verbazen over hoeveel een mens kan dragen. Dat is uiteindelijk heel veel. En dat is dan weer een troostrijke gedachte.

– Maya Stomp, auteur van Wij weduwen zijn een taai volkje

 IN DE MEDIA

Van Rijsewijk deelt in haar boek haar gevoelens, haar verdriet, haar herinneringen en emoties. Zij doet dat op een uiterst pure en transparante wijze. Een wijze waar je alleen maar heel diep respect voor kan hebben en die diep ontroert, juist om die puurheid in woorden.

– Lees verder op hanneketinorcenti.nl

Artikel ‘Verder met je leven als heel je gezin overleden is’ – Mirjam van Biemen 30-07-2020

Lees verder op destentor.nl

Artikel ‘Het leven dat je had, komt nooit meer terug’ – Mirjam van Biemen 12-08-2020
– Lees verder op ad.nl

VIDEO